*پیچک تنهایی*

میشه بهش گفت خونه سوم!خونه جدید،محیط جدید،شهر نسبتا جدید،آااادمای جدید...آدمای خوب!انقد که گاهی از شدت خنده چشمامون اشکی میشه!یا وقتی از شدت خستگی تو خواب حرف میزنیم و صبح سوژه میشیم و آااای میخندیم و میخندن بهمون که...همش میشه خاطره ی خوب.فارغ از هر چیزی که ذهمونو درگیر کرده.

*پیچک تنهایی*...

انسانیت...ظهر تووکلاس انقد ناراحت بودم که ناخوداگاه پیجو باز کردم نوشتم انسانیت.!یک کلمه اس ولی کلی توش حرفه.انقد میخندم و میخندیییم که اشک جمع میشه تو چشمام.میگم ببین اشکو.میگه اشک چیه؟از خنده اس یا؟ *پیچک تنهایی*...